De cando no norte… vivimos

Pasou o día, pasou a romería, di o refrán. Mais non hai días bos ou malos para falar dende o corazón e a alma, dende a verdade. Mil primaveras máis para a nosa lingua. Hoxe saio do armario e che pido perdón, aínda sen merecelo.


Tarde, para variar. Chego tarde, mais agardo que non mal nin demasiado “arrastro”. 17 de maio, Día das Letras Galegas. Data sinalada no calendario que pasei enferma e ateigada de dor na cama. Non puiden escribir este post que...

Nós, os pais e nais da resistencia

Porque SÍ importa. Importa educar en igualdad. Importa educar en la no violencia. Importa intentar que nuestros/as hijos/as no vivan sobreestimulados desde la cuna. Importa que les transmitamos la importancia de una alimentación sana. Importa que vean que un teléfono móvil no hace feliz a nadie y que el rosa y el azul es sólo un color. Claro que importa. Y no permitas que nadie se atreva a decir lo contrario.


Bah, tampoco hay que exagerar… Si al final, caerás, como todos… No entiendo cómo puedes ser así… ¡Menuda chorrada!… ¿Pero todavía le das el pecho a tu hijo, tan mayor?… No entiendo por qué no le dejas el móvil....

Cómo se educa a un incendiario…

O día no que decidimos que tocaba retomar o contacto coa naturaleza o país empezou a arder de novo. O día no que nos puxemos de novo a camiñar polo monte rematamos chorando de rabia e impotencia. Por favor, dicídeme que poderemos cambiar algo e que o futuro dos nostros/as fillos/as non pasará por novas traxedias verdes. Necesito saber que non volveremos a tropezar mil veces máis co mesmo incendio e que a educación pode cambiar o mundo.


Escribo isto ás doce da noite. Son incapaz de durmir. Nos máis de 40 anos de vida que me caeron en gracia sobrevivín xa a uns cantos verans ardentes. Galicia arde e volve arder unha e outra vez. Milleiros de puntos...

Cando sexas maior o entenderás

A primeira vez que escoitas esa frase decides que vas iniciar de inmediato un plan ultrasegredo para acelerar o teu proceso de crecemento. ¡Conseguirás medrar máis rápido e mellor do que ninguén poida esperarse! Só para poder entendelo todo e demostrarlles a todos que, en realidade, ti xa o entendías antes. ¡Canta razón en tan poucos centímetros!


Cando sexas maior o entenderás… Espétanse a frase, tal cal, sen anestesia previa cando tes catro, cinco, quizáis seis anos. E ti, por suposto, sintes a rabia fluir no teu interior como se fose lava e ti o mismísimo Etna a piques...

O idioma sec¡gredo dos avós

Un post cheo de maxia sobre a que non temos moita responsabilidade nin a autora, Paula Verde, nin eu mesma, ao editar o texto. Os únicos “culpables” son eles/as, os/as avós/as. Eses seres máxicos capaces de tecer un idioma de bics, apertas, miradas… Un idioma que se fala en do sostido combinado con unha pizca de sorrisos e un moito de complicidade con unha dose de chocolate e confidencias como ingrediente segredo.


No hay un sólo idioma, ni un solo lenguaje en este mundo. Y no hablo del inglés, el francés, el euskera, el japonés o el neerlandés. Hablo del idioma de las miradas, del idioma de los abrazos, de ese...

As segundas primeiras veces da maternidade

Enchemos os nosos álbumes físicos e emocionais de retazos de primeiras veces e relegamos a un segundo plano as segundas veces e as segundas primeiras veces da maternidad. Esas “irmás menores” se merecen un lugar destacado na nosa vida porque poden ser, ás veces, mesmo máis complicadas de alcanzar que as primeiras, nunca o esquezas 🙂


No puedo evitarlo, soy del revés. Siempre me ha parecido “las primeras veces” están sobrevaloradas. Incluso cuando hablamos del primer beso, el primer encuentro sexual o el primer amor, tenemos que reconocer que a veces se nos mezclan un...

Respeto a túa forma de vivir a maternidade

Son xornalista, como Samanta, teño aproximadamente a mesma idade ca ela, unha filla e un fillo, coma ela, o pelo castaño, coma ela… E ata aí as nosas similitudes. Non son ninguén para xulgala nin a ela nin a centos de milleiros de mulleres no mundo que viven e sinten a súa maternidade á súa maneira. E non acabo de entender por que cada vez que unha nai conta a súa experiencia nos escandalizamos e lle saltamos enriba. Por que non sucede iso cos pais? Nais do mundo, por favor, non nos equivoquemos de inimigo!! Por certo, tamén me lin o libro 🙂


Samanta Villar é xornalista, coma min. Ten, aproximadamente, a mesma idade ca min. É nai de un neno e unha nena, coma min. Ten o pelo castaño (non sei se natural, pero en iso non nos imos meter agora) coma min. E ata...

Educación de toda a vida

A frase máis perigosa da historia, “sempre se fixo así”, “a min facíanmo e non saín tan mal…”. A sentencia de morte de calquera esperanza de evolución e mellora da raza humana en xeral e da educación, en particular. Porque nada poderá mellorar en este mundo se non afrontamos cambios. Se perpetuamos nas novas xeracións algunhas formas de ver o mundo que xa deberían ter desaparecido no teremos avanzado no noso obxectivo de mellorar as vidas dos nosos fillos.


“De toda a vida se fixo así e non saimos tan mal”, “pois a mín me zoscaban de cando en vez e non teño ningún trauma”, “na miña casa había moita disciplina e non pasaba nada”, “non entendo por que...

Receita contra o blue monday

Sabes por que se considera que hoxe é o día máis triste do ano? Cóntocho e douche o meu antídoto. Asegúroche que ten case case a mesma base científica que a fórmula que marcou este luns como un “blue day”. Porquesabes que calquera día é bo para ser feliz, que temos a obriga e a responsabilidade de tratar de ser felices todos e cada un dos días das nosas vidas.


Es más que posible que a estas horas ya hayas leído unas cuantas frases sobre lo deprimente de este día. Sí, sí, hoy, 16 de enero, resulta que toca el cacareado “Blue Monday” del que ya habrás oído hablar....
Malas madres
Madre Esfera
Utilizamos cookies propias e de terceros. Si continuas navegando, entendemos que aceptas o seu uso.