Que é para ti o autismo?

Imos a por unha grande dose de concienciación, de coñecemento, de aprendizaxes, de portas abertas, de vidas reais. Hai un mes se celebraba o Día Mundial de Concienciación sobre o Autismo pero xa sabes que son do revés así que eu o celebro cando me da a gana ou, mellor aínda, todos os días do ano. Tráioche hoxeo a visión e a experiencia de tres familias azuis.


Lo sé, soy del revés, un mes después del Día Mundial para la Concienciación sobre el Autismo (2 de abril) traigo el tema al blog. Es lo que pasa cuando no crees en los “Días D”… Y lo traigo...

As segundas primeiras veces da maternidade

Enchemos os nosos álbumes físicos e emocionais de retazos de primeiras veces e relegamos a un segundo plano as segundas veces e as segundas primeiras veces da maternidad. Esas “irmás menores” se merecen un lugar destacado na nosa vida porque poden ser, ás veces, mesmo máis complicadas de alcanzar que as primeiras, nunca o esquezas 🙂


No puedo evitarlo, soy del revés. Siempre me ha parecido “las primeras veces” están sobrevaloradas. Incluso cuando hablamos del primer beso, el primer encuentro sexual o el primer amor, tenemos que reconocer que a veces se nos mezclan un...

Sukhi, a felicidade ten forma de alfombra

Preséntoche un proxecto que me conquistou e co que todas/os podemos colaborar. Decir que Sukhi vende alfombras sería ser inxusta, porque esta empresa artesanal, en realidade, vende accións en esperanza, colaboracións no futuro das artesás de Nepal, Marrocos, a India e Turquía que elaboran os seus productos nas súas casas e que conseguen empoderarse a través do seu traballo. Vende artesanía bonita e sorrisos, nada máis e nada menos.


Sempre me fascinou pensar nas historias que se esconden detrás de cada produto que consumimos a diario, de cada prenda de roupa, cada leituga, cada par de zapatos, cada manta… Por iso me chegou á alma o traballo de...

Día Mundial do Neno. Non son o futuro, son o presente

“Niño, deja ya de joder con la pelota. Niño, que eso no se dice, que eso no se hace, que eso no se toca”. A letra de Esos locos bajitos segue tan vixente como cando a escribiu Serrat hai 25 años. Na véspera do Día do Niño reclamamos unha cidade e unha sociedade na que non os esquinemos, os esquezamos, os apartemos ou mesmo lles cheguemos a marxinar. Un mundo no que os coches importan máis que os nenos ten un problema moi serio. Francesco Tonucci contábao en unha conferencia hai pouquiño e aproveito a ocasión para lembralo.


“Temos que confiar nos nenos e nos tolos. Son os novos profestas”, Maiomónide. “Tiven que pasar media vida para aprender a pintar coma un neno”, Pablo Picasso. “Vivimos en unha sociedad que reservou todo o poder para os varóns traballadores. O...

Cando os cueiros van máis alá dos catro anos

Prezos abusivos, IVE desmedido e axudas que acaban ríndose da dignidade humana. Hoxe veño a falarche de cueiros, pero non veño con unha comparativa de calidades e prezos (aínda que podería facela despois de seis anos de experiencia e mesmo a teño en mente), senón a falarche da carga económica que supoñen os cueiros, sobre todo cando o seu uso se extende máis alá dos 4 anos e de unhas cantas historias absolutamente surrealistas que vivimos nas nosas carnes.


Hai unhas semanas pasoume algo. Pasounos algo. Pensei en contalo por aquí. Despois decidín non facelo porque non quería usar esta plataforma para falar de algo que afectaba á miña familia de forma directa. Pero despois cambiei de idea....

Tan só un vestido de princesa

Hoxe a nosa xenial mami diversa, fotógrafa e colaboradora do revés, Paula Verde Francisco, traenos unha historia de cabaleiros e princesas. A historia de un neno que quería un traxe de princesa. A historia de cómo a nosa sociedade trata de “conducirnos” por un camiño rosa ou azul, de tutús ou de espadas, cando o mundo está repleto de posibilidades. Non o perdas.


Mentres o seu pai o levaba para cama o neno lle dixo: -Quiero que me compres un vestido de princesa. Non lle sorprendeu o máis mínimo, era un neno de 3 anos e como tal tiña un pensamento libre de prexucios....

Historia de unha nai

Había tempo que non te convidaba a tomar algo e xa ía tocando. Reláxate, sírvete o que che apeteza e ponte cómoda porque hoxe temos que brindar por nós e por todo o que nos iguala. Porque, por moito que as dificultades que nos atopemos no día a día poidan ser diferentes, aínda que nos cansemos un millón de veces máis unhas que outras hai algo que nos iguala a todas as nais.


Véxote nas salas de espera de urxencias ou de algunha terapia, no autobús, cruzámonos na rúa, polas mañás de camiño ao cole, en unha sala de concertos, ás veces no teatro ou no parque e case case me recoñezo...

Cómo hablar a los niños sobre la diversidad funcional

Nun momento ou outro a todos/as nos toca responder a algunhas preguntas dos nosos/as fillos/as ás que non sabes cómo enfrentarte. Hoxe che dou algunhas ideas para achegarte ás persoas con diversidade funcional, compañeiros de cole, nenos que coñecedes, outros que simplemente ven na rúa, familiares, amigos. Todos somos diferentes, todos somos iguais.


Tiña que chegar o momento… e fíxoo, como o fan sempre este tipo de momentos, a traición, cando menos o esperas, como se falases do tempo ou de que hora é… O momento dos “porqués”, ése no que levamos...

Non preciso a túa lástima nin a túa admiración

Hoxe veño a falar do meu libro ou, máis ben do de outro. Hoxe veño a falar de vidas cheas de luz e a falar de inclusión. De familias que non necesitan lástima nin admiración, tan só xustiza social e un pouco de igualdade. É a nosa responsabilidade transmitir estes valores aos nosos fillos porque sen eles de nada lles servirá sabelo todo sobre os números cuánticos.


Perdona por la sinceridad, así a bocajarro te lo digo porque es como lo siento. No necesito ni tu lástima ni tu admiración, ni la tuya ni la de nadie, ni tan siquiera tu solidaridad y muchísimo menos necesito...

Es perfecta

Basta xa de sandeces, “ás nenas gordas non as quere ninguén”, “non quero sair na foto que estou moi fea”. Eu, ti, a nena gorda, o adolescente delgaducho, o señor calvo e a anciá enrugada… todos somos perfectos, todos formamos parte de esta sociedade e nos merecemos sair nas fotos, querer e que nos queiran ata a dor.


Esta semana he salido en muchas fotos. Todas las crónicas del evento Madres 3.0 y La Party de Malasmadres están repletas de fotos de mujeres maravillosas entre las que me encuentro. Mujeres que disfrutan de su tiempo y que...

O traballo de mamá

Mami, e ti en que traballas? Como explicarlle ao teu fillo o teu proxecto persoal de vida ou as túas aficións que acaban convertíndose en paixóns e case un traballo. Como implicar ao teus peques en aquelo que te apaixoa. Paula Verde che conta como o fixo ela. Por certo, que fai mooooooitas máis cousas que sacar fotos marabillosas e motivar aos seus fillos (como todas as nais)


Una de las cosas que me gustaría en la vida es poder dedicarme a aquello que me entusiasma, siempre lo he pensado y no todo el mundo puede… Me encanta ver a esas personas que aman lo que hacen,...

Unha casa na que cabemos todos

E se unha galiña se comese a un caracol? Que pasa se che digo que as mozas xa non queren ser princesas, que Picasso tamén tiña fallos ou que a vida está chea de cores, tonos e calidades diferentes? Pois pasa que entras en La casa de Carlota e xa non queres sair. Preséntoche este proxecto que me roubou o corazón, un estudo de deseño único no mundo e xenialmente diferente.


Lanzando nas súas camis mensaxes como “As nenas xa non queren ser princesas” La casa de Carlota tiña que chamar a atención da casa do revés e, claro, así foi. Sabedes moitos que a casa #doreves é unha casa...
Malas madres
Madre Esfera
Utilizamos cookies propias e de terceros. Si continuas navegando, entendemos que aceptas o seu uso.